De titel zegt het al…nog 2 nachtjes slapen en dan….EROP OF ERONDER!

Ben zo verschrikkelijk dom (stom) geweest om gisteren (zondag) al een test te doen en wat denk je? NEGATIEF, NIET ZWANGER! Tja, dat is de aard van het beestje he….ongeduldig. Nils lag nog op bed en ik dacht bij mezelf:"Dat zou toch een mooie "wake up call" zijn!" NOT! In plaats dat ik dus blij zou zijn was ik dus verschrikkelijk in tranen, ik wil zo graag! Maar gelukkig is Nils wat dat aangaat heel lief voor me en die heeft me dan ook getroost. Daar komt ook nog eens bij dat goede vrienden van ons zaterdag een kindje hebben mogen krijgen dus dat was even heel wrang voor mij (en ik denk ook even voor Nils) Maar goed, heb dit verhaal ook op het forum neergezet en ik moet zeggen dat 9 van de 10 reacties waren: "te vroeg getest" omdat er dan nog txe9 weinig HCG in je urine te bespeuren is. Ik hoop maar dat de meiden gelijk krijgen en dat de test woensdag toch nog positief uitslaat. Ook Nils had tegen me gezegd dat ik TE vroeg had getest, nou ik hoop xe9cht dat iedereen maar gelijk krijgt. Jeetje wat spannend zeg! Ik had de hoop gisteren al een beetje laten varen maar toen ik de berichtjes las van de meiden van het forum begon de hoop toch weer een beetje te stijgen! Pfffff….nog even!!

Tja, nog 4 nachtjes slapen en dan is het woensdag. Dxe9 dag!! Moet heel eerlijk bekennen dat ik het naarmate de testdatum dichterbij komt steeds enger vind worden. Ik wou eerst heel "stoer" zondag al stiekum gaan testen maar daar zie ik zowiezo maar vanaf. Ik denk dat het nog te vroeg is en ik heb geen zin om mijzelf 3 dagen lang kl@#$% te voelen! Ik weet niet wat ik zou doen wanneer de test "niet zwanger" zou aangeven, ik weet het niet! Ik hoop het zo! Ik word heen en weer gezwiept tussen hoop en wanhoop en dat voelt xe9cht niet fijn. Ik hoop dat het voor ons ook weggelegd is en dat Nils zijn felbegeerde "Stokke" kinderwagen mag kopen.

Ben vandaag met mijn "nieuwe" bezigheid begonnen…"broekloeren"! Steeds wanneer je wat voelt dan loop je maar naar de WC om te kijken of die rotduivels al gearriveerd zijn, tot op heden gelukkig nog niet. Mijn (.)(.) lijken op een landkaart, helemaal blauw geaderd maar het kan net zo goed de progestan zijn die me voor de gek aan het houden is…hoop…….wanhoop……wil je nu dingen zien die er niet zijn? Misschien wel. We wachten het wel weer af….pffff….het wordt steeds zwaarder lijkt wel!

Zxf3 weer een paar dagen verder…er lijkt geen einde aan te komen…opstaan, hondjes uitlaten, werken, thuiskomen, boodschapjes doen, opruimen, eten, tv loeren, douchen en naar bed…het is iedere dag hetzelfde liedje…beu wordt ik ervan. Inmiddels zit ik nu in wachtweek 2 en vanaf nu komt er een bezigheid bij…voor ons ivfers het alom bekende "broekloeren"! (in de gaten houden of de rode duivels ongewenst op visite zijn, mijn grootste vijand!) Maar goed, tot op heden wandel ik de dagen nog aardig goed door met best wel weinig lichamelijke klachten en of dat goed of slecht is dat durf ik niet te zeggen. Vind het wel steeds spannender worden want nu is het aftellen geblazen (nog 5 dagen…) en dan is het erop of eronder.

Ook wil ik ergens anders even aandacht aan besteden en dat is Shan. Nu zal iedereen wel denken: "Wie is Shan?"…Nu dat ga ik vertellen. Shan is mijn virtuele vriendinnetje en haar vriend heet net zoals de mijne (zoon) Kelvin. Shan is ook bezig om een beebje te krijgen en nu had ze 2 hele mooie cryo’s teruggeplaatst gekregen. Nu hoor ik je denken:" Maar dat is dan toch hartstikke mooi?" Ja dat is zeker mooi maar Shan heeft last van overstimulatie en ligt nu in het ziekenhuis, en dat is helemaal niet mooi! Ik hoop van ganser harte dat het hxe9xe9l snel beter gaat met shan en dat de cryo’s  blijven zitten waar ze horen te zitten, nl in haar buikhuisje! Wij gingen zowat gelijk op, d.w.z. Shan liep 2 dagen voor mij uit en wij sleepten mekaar door deze rotdagen heen. Ik mis haar, de reacties en de peptalk die ze me kan geven! Shan meid, gauw beter worden hoor!! Ik leef met je mee en ik denk aan je!! En dit klavertje 4 is speciaal voor jou!

We zijn nu weer een paar dagen verder…2 wel te verstaan. Het zijn lange dagen (heeft 1 dag nu ineens 48 uur?) Ik had waarschijnlijk te vroeg geroepen dat ik niks voelde maar zondag had ik toch een beetje ongikrampen in de verte (innesteling misschien?)…was moe en ben ook maar even op bed gaan liggen. Op een gegeven moment draaide ik mij om in bed en dat was geen goede move, het deed zeer!?! Mijn buik is opgezwollen alsof ik 4 maanden zwanger ben, mijn (.)(.) doen zeer, last van stemmingswisselingen (kon wel zwanger zijn hahahhha!!) Maar goed, alles voor het goede doel en dit alles was allemaal zondag.

We zijn nu 2 dagen verder en het is slopend. Gisteren heb ik zwangerschapstesten gehaald en ik kan niet wachten om ze te gebruiken. Stiekum wou ik zaterdag gaan testen maar Nils is bang voor onnodige teleurstellingen en die probeert mij ervan te weerhouden…Verstandelijk denk ik ook wel dat het niet echt verstandig is (ze zeggen niet voor niets pas nxe1 14 dagen testen, Nils zijn woorden) Maar ‘t is zxf3 moeilijk om te moeten wachten! Nils en ik hebben afgesproken dat wij woensdag samen uit bed gaan (xe9n dat is hxe9xe9l vroeg!!) en dat we dan gaan testen. xd3ftewel we gaan samen s’ morgens vroeg dansen xf3f we gaan samen janken! En als we een dansje mogen maken dan mag ik s’middags lekker legaal een babypakje oid kopen, hahahah (kom maar op met die pinpas!!)

Vandaag maar eens lekker naar de kapper geweest na mijn werk…lekker ontspannend! En voor de verandering ga ik straks maar even boodschappen doen…Oh ja, en moet nog heel even terug naar mijn werk want ik was iets vergeten want de laatste tijd ben ik net een vergiet…Dus mijn middag zit weer vol zoals je ziet. En dan vanavond weer heerlijk op een Christal Clear (minder dan 1 kalorie per glas!) Ook nog een leuke bijkomstigheid, ben aan t afvallen. Maar dat komt nu waarschijnlijk doordat ik de wijntjes laat staan! Op naar de volgende wachtdagen!!

Geduldige Nils aan het wachten…

Gisteren, zondag 1 juli, zijn wij hier in Zwolle naar de paranormaalbeurs geweest. Ik kon het natuurlijk niet laten. Wou naar een helderziende toe om te weten of…..op een gegeven moment zei de waarzegster:"Mag ik je hand even?" Dus ik mijn hand geven….Ze zegt:" Van harte gefeliciteerd, JE BENT ZWANGER!" Ben daar zo in huilen uitgebarsten…beeeehhhh!!!

Nils vond dat ik haar teveel informatie had gegeven waardoor ze een " mooi antwoord" kon geven, is dat zo? We zullen het zien over 8 dagen of ze gelijk heeft of niet! Heb wel tegen Nils gezegd dat als het niet zo is dat het wel " grof" is om op die manier iemand naar huis te sturen (ik vind dat je dat niet kan maken!!) Nils die had het namelijk ook de hele tijd warm daar en toen wij bij haar zaten had hij het koud! Allemaal erg wazig maar we zullen zien…..(maar stiekum in mijn hart hoop ik toch dat ze gelijk krijgt!)

Tja, de wachtdagen….wat kruipt die rottijd voorbij en ik voel niets, helemaal niets (misschien een goed teken?) Van de punctie heb ik geen napijnen gehad, de tp heb ik niet gevoeld en nu voel ik nog niets (moet wel zeggen dat je op ieder "gevoelletje" let hoor….) Om die rottijd te doden doe je maar een wasje hier een strijkje daar nog ff een xtje extra naar de winkel en dan winkeltje in, winkeltje uit terwijl je nix nodig hebt…je wordt er helemaal krankjorem van! Nils is wat dat betreft een stuk rustiger dan dat ik ben (of is dat uiterlijke schijn….?) Je probeert realistisch te zijn….t kan ook mislukken…het is "pas" onze 1e poging maar dat denk je omdat je die klap in je gezicht niet wilt hebben, die je toch wel krijgt wanneer het niet lukt want hoe je het went of keert JE BLIJFT HOPEN dat jij ook bij de succesverhalen hoort waarbij het in wel in 1 keer raak was!!

Maar goed, heb al 5 dagen gehad en heb er nog "maar" 9 te gaan en ik probeer jullie zo goed en zo kwaad als het kan op de hoogte te houden van die slopende wachtdagen…wat heb ik een HEKEL aan WACHTEN zeg!! pffff….!!!

Nou, moest me dus melden met een "volle" blaas…zo gezegd zo gedaan. We moesten toch (naar mijn idee) vrij lang wachten….maar ja, dan heb je ook wat he?

Toen we werden binnengeroepen stonden daar 2 "artsen", eentje van het lab een een dokter die de tp zou doen. De dokter heeft me "klaargemaakt" en de man van het lab ging ons embryootje halen..gek is dat (t is gewoon een beeb in wording en dat zit dan in zo’n rietje…gek) Hij deed een echo van mijn buik maken en legde uit wat alles op beeld was (dit is je blaas en dit je baarmoeder…) Toen de man van het lab terugkwam deed hij het "rietje" erin en de arts checkte of het goed genoeg was en toen…..PFOEF…..daar vloog een wit stipje….het embryootje van 0,10 mm….was een gek moment. Ik was niet meer alleen maar met ons 2 en dat was toch wel een appart gevoel….Naderhand moest ik nog 10 minuten blijven liggen en toen mochten wij weer naar huis….met ons 3 hihihi!!

Slopend, die laatste 2 dagen….gisteren kwam ik heel moeilijk in slaap want ik bleef maar malen en hopen dat er wat bevrucht zou zijn…

(ik kon het gisteren niet laten om toch even het ziekenhuis te bellen om te vragen of ze al meer wisten en ze konden me dus al vertellen dat er maar eentje bevrucht geraakt was, die andere 2 waren al opgegeven maar die ene moest zich dus gaan delen)

Hij heeft zich gedeeld en het is nu 4-cellig. Volgens het lab kon ik het niet beter krijgen m.a.w. een TOPEMBRYO!

Morgen om 13.45 uur is de terugplaatsing en om 14.00 uur mag ik plaats nemen op het wachtbankje.

We wachten rustig (yeh right!!) af en hopelijk kan ik over 2 weken schrijven dat we een beebje verwachten….pffff!!!!!

Nou…het zit erop hoor, de punctie. Zaterdag overdag was ik niet te genieten van de zenuwen, dan wordt ik stil en ben ik een beetje sjaggo, tja iedereen reageert het op zijn eigen manier af he…S’ avonds lekker een filmpje gekeken met ons 2 en voor de rest heb ik me hxe9xe9l netjes gehouden…geen rosxe9′tje of wat gedronken, alleen maar puur vruchtensap. Maar dat is niet meer dan logisch. Toen een uurtje voor het naar bed gaan een "wit" pilletje ingenomen, daarvan zou ik lekker kunnen slapen. En, ja hoor. Anita werd na ongeveer 3 kwartier "dronken" van het pilletje. Nils heeft daar smakelijk om moeten lachen….:) LOL! Maar ik heb fantastisch geslapen!

De andere dag, zondag de 24e juni. We waren al vroeg wakker, ik geloof Nils zelfs al om half 7 want om 9 uur zou het allemaal gebeuren. Een uurtje voor het hele gebeuren moest ik dus ook een rosse en een wit pilletje innemen, daar zou ik soezelig van gaan worden, wat ook daadwerkelijk is gebeurd. Ik kwam "dronken" in het ziekenhuis aan. We hebben niet lang hoeven wachten, ik geloof nog gxe9xe9n 5 minuten want toen we aankwamen waren ze al bezig alles klaar te zetten. Maar toen ik daar weer in die beugels lag begonnen de zenuwen weer parten te spelen hoor en heb ik echt wel even een traantje moeten wegpinken. Maar ik kan het niet vaak genoeg zeggen…wat zijn ze daar toch ontzettend lief he? Van verpleegkundige tot en met de doctoren!

Goed, ik kreeg een infuus en daar zou ze later morfine inspuiten wanneer ze "echt" gingen beginnen. Jeetje wat ga jij je daar raar van voelen zeg! Al met al heeft de gehele behandeling ik geloof…nog gxe9xe9n 5 minuten geduurd. Het deed pijn maar was wel te dragen. Fijn is anders maar je doet het uiteindelijk ergens voor he? Naderhand kregen we een nog wat te drinken en kon ik even bijkomen van de behandeling. Nils heeft nog wat in een schriftje geschreven over hoe we het ervaren hadden, meerdere stelletjes hadden dat al gedaan. We hebben ons drinken opgedronken en zijn toen lekker naar huis toe gegaan.

De laborante kwam ook nog even vertellen wat de oogst was en dat viel me ontzettend tegen moet ik eerlijk bekennen. Het waren maar 3 eitjes! Ik weet het…er hoeft er maar ene tussen te zitten die goed is maar de angst dat er straks geen eentje goed is of bevrucht is speelt constant door mijn hoofd!

In de auto heb ik nog even lekker de boel erondergek@*^, ik was gewoon misselijk. Ik denk van die morfine. Voor de rest heb ik lekker de hele dag op de bank gehangen want je bent nog ontzettend suf van al die troep in je lijf.

En nu gewoon maar afwachten tot dinsdag want dan krijg ik het verlossende telefoontje of ze al dan niet bevrucht zijn….SPANNEND!